Binnenkijken

Een tijd geleden zag ik een oproep om eens foto's te posten van onze "werkplek" . Nu had ik heel lang helemaal niet echt een werkplek, ik naaide gewoon aan de livingtafel en al mijn gerief lag zo wat verspreid over verschillende kasten.

Toen we verhuisden, stak ik al mijn stofjes mooi bijeen in een oude kleerkast. Maar ik had nog steeds geen naaitafeltje. Na véél nadenken over wat nu de beste (en plaatsbesparende) oplossing zou zijn, hakte ik de knoop door en kocht een bureau om aan te naaien. Met een beetje hulp van een toevallige passant, kreeg ik de dozen in de auto :-)

De oude kleerkast bevat nu weer kleren, want aan het bureautje is ook bergruimte zodat ik (bijna) al mijn spullen nu bij elkaar heb! Ik ben er superblij mee!

En daarom (en vooral ook omdat ik het heel leuk vind om zo eens bij anderen te mogen binnenkijken)  een blik op mijn nieuwe naaihoekje!

Blijkbaar niet de scherpste foto helaas... maar het geeft een beetje een beeld hé. 

Onze gang is nogal groot, en na (nogmaals) veel wikken en wegen - ik dacht ook nog aan de slaapkamer of de living - besloot ik daar een hoekje van in te nemen. 

In de groene bakken bovenop zit kussenvulling, en "works in progress" oftewel niet-afgewerkte naaisels (oeps). 

In de vier bovenste vakken zitten mijn stoffen: ribfluweel, katoen, canvas en tricots.

Onderaan: een doos met allerlei andere stoffen (tule en fleece), een doos stofresten (die al uitpuilt), wat toile ciree waar ik totaal nog geen bestemming voor heb (ik wacht op de toile-ciree thema-avond van Schoten Stikt) en nog wat naaispullen allerhande.

Het enige waar ik nog een plekje voor moet zoeken zijn mijn patronen, dat komt dus nog wel.

Iemand zin om ook eens te laten binnenkijken? :-)

Kaartenmapje

Ik maakte een kaartenmapje (zoals hier en hier uitgelegd). Leuk om te maken en snel klaar (zelfs bij mij).

Het blauw met witte bolletjes-stofje won ik ooit bij deze leuke giveaway :-) Op de foto is het blauw wel wat afgebleekt. Het schattige engeltje hangt trouwens in mijn auto aan de achteruitkijkspiegel.

De andere twee stofjes kocht ik lang geleden (namelijk toen ik pas was beginnen naaien, ergens in oktober denk ik). Waar precies, weet ik niet meer, maar ik denk via een Amerikaanse webshop. Allemaal kleinere lappen (fat quarters van een collectie van Joel Dewberry).
Oorspronkelijk wist ik niet goed wat ermee aan te vangen (achteraf gezien een beetje een miskoop, erg roze en bloemerig en zo) maar voor zo'n kleine projecten als dit vind ik de prints wel geslaagd!

Het kaartenmapje was bedoeld als geschenkje, maar er zitten toch wat schoonheidsfoutjes aan - hier een daar is er iets een beetje krom en het is ook een ietsiepietsie klein (kaarten passen er maar nét in, de stof trekt een beetje daardoor... volgende keer een millimeter of twee groter knippen of gewoon dichter bij de rand stikken)  - dus ik hou het voor mezelf en ga iets anders maken als geschenk.

Oh, ook leuk: de man des huizes zag het en zei "Hmm je moet voor mij ook eens zoiets maken".  ("Maar dan wel in een mannelijke stof" volgde uiteraard)
Hij gebruikt zelden een portemonnee en steekt zijn geld gewoon los in zijn broekzak (met als gevolg dat hier regelmatig geld witgewassen wordt). Dus iets simpel, maar handig, om wat centen en een bankkaart in te steken zou inderdaad wel van pas komen. Eens in mijn stoffenvoorraad neuzen wat er in aanmerking komt.

Hemdje

Onder wederom deskundige begeleiding maakte ik mijn eerste hemdje.
Daar kruipt wel wat werk in! Ik moet ook leren om een pak preciezer te werken; dat werd me hier weer maar eens duidelijk. ;-)

Ik ontdekte weer een paar nieuwigheden, zo naaide ik voor het eerst een knoopsgat. Nu ja, eigenlijk deed mijn machien dat, met de handige 1-staps knoopsgatenfunctie. Foolproof!

Helaas geen foto met model - ze heeft het wel even aangehad maar ze wou het niet aanhouden... raar.

Ik denk dat die band onderaan (waardoor het hemdje ook niet helemaal open kan en dus over het hoofd moet getrokken worden) misschien niet zo comfi zat? Ik ga het nog even afwachten en als ze het echt niet wilt dragen zo, haal ik die band er misschien af. Of knip de band ook door en doe er een striklint aan op de een of andere manier. Het is nochtans een leuk modelletje met die elastische band onderaan...

knoopsgat & knoopje

net echt hé!

Rokzske

IMAG0696, a photo by LiesjeLeisha on Flickr.

Ik werkte de voorbije dagen (de stof werd al geknipt vorige woensdag, maar ik ben nu eenmaal niet van de rapsten) sporadisch aan een rokske uit het boek van Mme Zsazsa.

Ik gebruikte het A-lijn patroon voor meisjes en boordstof voor de taille.

Het rokje viel in de smaak (hoewel ik eigenlijk geen bijpassende boordstof had en het moet ook nog omgezoomd worden, je kan zien dat de stof wat opkrult achteraan maar ze wou het zo graag aandoen... en ik ben niet zo goed in omzomen dus mijn uitstelgedrag kwam even op de proppen) en ik denk dat ik er zeker nog zo een (of meer) ga maken want dat zit volgens mij ook lekker comfortabel zo met die boordstof :-)

Het stofje is een tricot van stoffenkraam.nl (de boordstof komt trouwens ook van daar).

Ik heb nog niet veel met tricot en stretch stoffen gewerkt en bij de eerste steek probeerde mijn naaimachine de stof al op te eten. Gelukkig heb ik het nog net kunnen verhinderen.

En o ja: heb de knoop doorgehakt en ik ga een tafeltje van 20 euro kopen bij de Ikea om als naaitafel te gebruiken. We hebben eigenlijk geen plaats voor iets groters en een beetje geld besparen kan ook geen kwaad ;-) Ik post wel eens een foto'tje als ik geïnstalleerd ben! Vind het altijd leuk om in andermans naaihoekje binnen te kijken dus ik zal dan maar meedoen!

Technisch werkloos

Op naaivlak, momenteel. Ik heb namelijk nog altijd geen naaihoekje kunnen inrichten in ons appartement. Waarschijnlijk zal ik ergens in de slaapkamer een m² in beslag nemen. Of anders die Expedit waar ik het in mijn vorige post (bijna een maand geleden...) over had, een van de dagen probeer ik nog eens in de Ikea te geraken om te beslissen.

Ik heb mijn naaimachine wegens plaatsgebrek (onze nieuwe tafel is een pak kleiner dan de vorige - staat mooier in de living, maar niet zo simpel om alles dan even opzij te schuiven en me te installeren om te naaien.. ik probeer die tafel wel leeg te houden maar meestal ligt er toch iets van papieren, rekeningen,... op) niet meer uitgepakt sinds de vorige Schoten Stikt, best wel frustrerend want mijn vingers jeuken toch wel, zeker sinds "het" boek ook in mijn brievenbus viel een paar dagen geleden. En ik wil vooral de kussenhoezen maken die op mijn to-do list staan, de stof voor de eerste is al geknipt.

Ondertussen heb ik wel al mijn stofjes uit de dozen gehaald en in de kast gelegd; wel handig dat alles nu bij elkaar ligt (voor de verhuis lag het zo wat verspreid over verschillende dozen enzo in de kast). Een blik op mijn stoffenvoorraad leert ook dat mijn bestelling van vandaag bij Bambiblauw voorlopig maar eventjes de laatste moet zijn ;-) Maar ik heb zo veel zin om mijn naaimachine boven te halen... nog even geduld oefenen, en uitkijken naar volgende week, in Schoten hebben ze tafels genoeg, gelukkig.

Voorlopig kan ik hier dus nog niet veel niks tonen... maar wou toch nog maar eens iets posten, nog eventjes en er zou hier zo'n opgedroogde struik voorbij zijn gevlogen  ;-)

ysismis entsona

of zulks meer, die woordjes die je moet intikken als je wil reageren op een blog hé.
Ik had er zelf zo niet direct problemen mee, maar inderdaad, het is eigenlijk een beetje onnozel, en ik las een vriendelijke oproep om die beveiliging af te zetten. En ook across the pond maken ze zich blijkbaar zorgen over de rare woordjes.
Daarom heb ik de woordverificatie dus maar afgezet. Qua spamrobots zal het wel meevallen hopelijk ;-) ik heb de indruk dat blogger nog een soort van extra beveiliging heeft voor reacties die spam lijken... enfin dat los ik wel op als het probleem zich zou stellen.

Mijn productiviteit, daar situeert het probleem zich momenteel anders wél. We verhuizen binnenkort (hopelijk dit weekend) en ik heb eigenlijk geen plekje om mijn naaimachine te zetten want normaal naai ik gewoon aan de livingtafel maar die staat vol dozen - dus ik hoop dat ik vanavond toch nog eens wat kan doen.

Ik hoop ook dat ik in het nieuwe appartement misschien een naaihoekje zal kunnen inrichten maar dat zal toch wat afwachten zijn, zo veel plaats is er niet dus ik wacht tot alle echt noodzakelijke meubels (bed, kleerkast, zetel etc ;-) ) hun plaats hebben en dan ga ik eens kijken... dit lijkt me wel iets. Maar goed, even afwachten dus nog.

Award season

Award season in volle gang in Hollywood maar ik viel ook in de prijzen ;-)

Drie keer zelfs!

Ik kreeg de versatile blogger award.

Nu heb ik eigenlijk nogal een hekel aan kettingbrieven, "kopieer dit als je status"-facebook toestanden en vergelijkbare zaken, maar omdat ik toch stiekem een beetje geflatteerd ben dat er mensen mijn blog lezen, maak ik hiervoor een uitzondering en doe toch maar mee ;-) (en ook omwille van dat laatste onheilspellende zinnetje hier hahaha zo gemeen)

Wat moet ik nu precies doen?

• Post deze award op je blog
• bedank uiteraard de persoon die je de award gaf
• vertel zeven dingen over jezelf
• geef de award door aan 15 blogs die je zelf leuk vindt
• breng de genomineerde blogs op de hoogte
• geef een overzichtje van deze spelregels

De award doorgeven aan 15 blogs vind ik erg moeilijk. Eigenlijk zag ik op zowat alle blogs die ik volg, zo'n award langskomen de laatste tijd. Dus hier zet ik mijn joker in :-P 


Ok, dan zeven dingen over mezelf vertellen... 


Ik ben blijkbaar vreselijk emotioneel, of misschien werken mijn traanklieren gewoon te goed, maar bij zowat iedere flard emotie schieten de tranen in mijn ogen. Vooral andermans emotie dan nog.  Alles wat ook maar enigszins ontroerend/triestig/schattig/... is (of zo kan geïnterpreteerd worden) heeft dat effect. Soms heeft het zelfs niet echt een logische aanwijsbare oorzaak. Vreemd. 
Op mijn werk (ik werk in een ziekenhuis, dus wel eens triestige of ontroerende verhalen) maakt dat dat ik vaak opeens heel erg moet knipperen ofwel rare blikken krijg (of allebei).


Toen ik zwanger was (en ik steek het op de zwangerschapshormonen en/of zwangerschapsdementie) vond ik opeens de naam van onze kat toch wel super geschikt voor onze dochter en heb ik me een tijdlang serieus afgevraagd of het ok was om een kat én een kind met dezelfde naam te hebben. 
(Uiteindelijk is het toch een andere naam geworden, tot grote opluchting van de enkele vriendinnen die ik al stiekem over mijn naam-idee had verteld).


Ik moest onlangs voor de eerste keer blazen bij een WODCA controle. Ik wou dat eigenlijk altijd al wel eens doen - gewoon uit nieuwsgierigheid, en ook omdat ik gerust was dat ik altijd wel safe zou blazen - maar ik had die avond net 1 pintje gedronken (iets wat ik normaal dus niet doe als ik met de auto ben), dus ik begon echt keihard te stressen toen ik die zwaailichten aan het controlepost zag...  en begon daardoor ook nogal te ratelen tegen die vriendelijke agent.
Maar ik ben nu de trotse eigenaar van een BOB-sleutelhanger.


Om mijn dochter in slaap te krijgen, vertel ik 's avonds altijd een verhaaltje bij haar in bed. Maar 9 van de 10 keer val ik per ongeluk zelf in slaap. Ik vertel blijkbaar echt extreem saaie verhalen. Maar gelukkig vindt ze het niet erg dat ik in haar bed in slaap val, en de verhalen werken bij haar ook want ze gaat ook vlot slapen (vroeger was dat anders).
Soms begin ik dan, half slapend, wel rare dingen te vertellen; zo herinner ik me vaag dat ik gisterenavond middenin het verhaal over kaboutertjes begon te vertellen wat ik allemaal wil kopen in de Ikea. Denk dat de dochter toen al wel in slaap gevallen was want ze protesteerde toch niet ;-). Of ze vond het gewoon interessant. 


Ik volg al een jaar of 10 buikdansles en dat maakt het mijn langst volgehouden hobby tot nu toe. 


Als ik op facebook of in mails ofzo een of ander "nieuwtje" zie staan (à la "deel deze foto van dit heel zielig ziek kindje, en dan belooft facebook de medische kosten te betalen" of "deze tijger raakte in een depressie toen haar kleintjes doodgingen, dus nu leggen ze er biggetjes bij met een tijgerkostum aan en nu is ze weer vrolijk"), ga ik dat altijd checken op snopes.com, hoax-slayer.com of iets dergelijks. En dan blijkt er idd vooral onzin in te staan... 


Ik heb veel te brede schouders.


Voila!! Hopelijk hebben jullie weer wat bijgeleerd ;-)

Tuniek/kleed

Met (ja, weeral) superhandige tips & hulp van haar maakte ik onlangs een kleed/tuniek voor mezelf.

Het patroon komt uit de Knipmode van oktober 2010. 

 De stof komt van bij de stoffenverkoop in Kapellen.

Het was mijn eerste ervaring met het stikken van rekbare stof! Maar het viel goed mee. Nu is de stof ook wel redelijk stevig dus ik vermoed dat dat wel makkelijker is dan dunne tricot! Dus dat zal het volgende probeersel zijn ;-)

Ik vind de kraag heel leuk en lekker warm. Ben er echt super content mee!!

Ik hoop binnenkort nog zo eentje in elkaar te steken... en ik heb de smaak te pakken wat betreft kleding voor jezelf maken. Zo leuk dat je dat echt naar je eigen voorkeuren/maat/figuur kan aanpassen hé.

De juni-2010 rok

Ik was al een hele tijd op zoek naar het patroon van die rok die ik al zo vaak op blogs zag passeren dat ik de tel kwijt ben. Jaja, de Knipmode juni 2010-rok.

Dankzij haar kreeg ik de kans om dat patroon ook eens uit te proberen. Het was wel een beetje zwoegen, met die paspel vooral, maar op het einde van de rit had ik wel een rokje, jippie! Zeker een patroon om nog eens te maken.

Het stofje was eigenlijk een last-minute oplossing. Ik had namelijk online stof besteld, maar die liet op zich wachten. Dus nog even richting Nationalestraat en daar koos ik (snel, want het - nogal ongeduldige - lief zat in de auto te wachten) dit kersenstofje (ribfluweel). Een leuk stofje maar wel nogal een grote stap voor iemand die voornamelijk jeans en grijstinten draagt ;-)  Bijpassende paspel vond ik bij Zuzanna, in de Anselmostraat. 

 Het "dicht tegen de paspel stikken" kan nog beter :-) 

Stilte...

Zoals jullie (waarschijnlijk niet) gemerkt hebben was het hier weer eventjes heel stil!

Weinig tijd gehad maar vooral: ik had me voorgenomen om zo weinig mogelijk fotoloze berichten te posten. En ik ben altijd nogal lui in het foto's maken en foto's uploaden. De gevolgen zijn duidelijk ;-)

Maarrrrr ik heb de batterij van mijn fototoestel opgeladen en laat het nu goed in de buurt liggen, dus hopelijk is er beterschap op komst!

Ik maakte een paar weken geleden voor het eerst een broekje (wel met enige hulp). Het werd een flanellen pyjamabroekje voor mijn dochtertje. Het bolletjesstofje is van Monaluna.

Het is echt een heerlijk zacht stofje (ik wil ook wel zo'n broek!) maar het is momenteel nog iets te groot (ik maakte veiligheidshalve een maat groter dan mijn dochter nu draagt).


Het viel wel in de smaak en ze liep er een hele tijd in rond (constant haar broek optrekkend en struikelend etc)

Daarom maakte ik nog een broekje in een maatje kleiner,
weer in flannel, met schattige diertjes op. Ik kocht beide stofjes via Etsy.

Ja, zelfs een paar foto's mét model!


"Laat je broek eens goed zien voor de foto" kreeg dit als resultaat:

Met het koude weer maakte ik snel (ja, intussen gaat het al min of meer snel ook, vooruitgang!) ook nog 2 broekjes uit fleece, en mijn dochter wou gewoon niks anders meer aandoen... lekker warm natuurlijk en ook nog eens paars, een van haar lievelingskleuren!

Ik was heel blij met mijn maaksels! En het feit dat ze met zoveel plezier gedragen worden, was helemaal fijn :-)